Wat als er meer meespeelt dan je op het eerste gezicht ziet?

Soms weet je heel goed waar je tegenaan loopt. Je hebt erover nagedacht, erover gepraat en misschien al van alles geprobeerd. Je begrijpt waar bepaald gedrag vandaan komt en weet zelfs wat je anders zou willen.

En toch gebeurt het weer.

Je neemt verantwoordelijkheid die eigenlijk niet van jou is. Je vindt het lastig om je plek in te nemen. Je past je aan, terwijl iets in jou iets anders wil. Je komt dezelfde patronen tegen in relaties, binnen je familie of op je werk. Of er is simpelweg dat gevoel: ik weet niet precies wat het is, maar iets klopt niet.

Misschien hoef je dan niet harder te zoeken naar een oplossing.
Misschien helpt het om anders te kijken.

Wat speelt er onder het wateroppervlak?

We beginnen ons leven niet met een leeg vel papier.

We worden geboren in een familie en maken vanaf dat moment deel uit van een systeem dat al bestond voordat wij er waren. Met mensen die erbij horen, gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, relaties die gevormd zijn en verhalen die soms wel en soms niet verteld worden. Dat alles kan meespelen in hoe jij je verhoudt tot jezelf en de mensen om je heen.

Zoals bij een zwaan op het water zien we aan de oppervlakte maar een deel van wat er werkelijk gebeurt.

Systemisch kijken nodigt uit om nieuwsgierig te worden naar wat er nog meer meespeelt in de vraag waarmee je komt. Misschien herken je een patroon dat steeds terugkeert. Neem je vaak een bepaalde rol op je. Of merk je dat wat je ooit hebt geleerd binnen je gezin, familie, werk of andere systemen nog steeds invloed heeft op hoe je vandaag kijkt, voelt of handelt.

Niet omdat achter ieder probleem een verborgen familieverhaal schuilgaat. En ook niet om de oorzaak van wat er nu gebeurt altijd in het verleden te zoeken. Wel om het grotere geheel te zien.

Wat gebeurt hier eigenlijk?
Welke plek neem jij in?
Wat draag je?
Wat is van jou en wat hoort misschien bij een ander?
En wat is er nog niet gezien?

Soms ontstaat er al beweging doordat iets eindelijk zichtbaar mag worden.

Eerst zien wat er is

Bij Het Intuïtieve Huis hoef je niet iemand anders te worden.

Ik geloof dat verandering begint met écht zien en écht luisteren. Zonder meteen te willen oplossen, verklaren of veranderen. Daarom kijk ik samen met jou naar de vraag waarmee je komt én naar de context waarin die vraag is ontstaan.

Ik luister naar wat je vertelt en ben ook nieuwsgierig naar wat ertussenin gebeurt. Ik stel vragen, neem waar en zie vaak verbanden waar eerst losse puzzelstukjes lijken te liggen.

Systemisch werk vormt daarin mijn basis. Afhankelijk van jouw vraag kunnen we werken met een tafel- of vloeropstelling. Ook een familieopstelling kan een passende vorm zijn. Daarnaast kan ik mijn ervaring met reading en healing inzetten om vanuit verschillende invalshoeken te kijken naar wat zich aandient.

Niet omdat ik het antwoord over jou heb.

Wel omdat een andere manier van kijken soms zichtbaar maakt wat je zelf nog niet kon zien.

En heel soms ontdekken we dat we ontzettend ingewikkeld hebben gezocht naar iets wat, eenmaal gezien, verrassend eenvoudig blijkt te zijn.

Dat mag ook.

Steeds meer worden wie je al bent

De zwaan loopt als een rode draad door Het Intuïtieve Huis en door mijn eigen verhaal.

Lange tijd voelde ik mij eerder het lelijke eendje. Alsof ik erbij hoorde en tegelijkertijd anders was. Ik zocht naar wat er niet klopte en probeerde mij aan te passen aan werelden waarin ik dacht te moeten passen.

Mijn levensloop, mijn familiesysteem en de momenten waarop het leven mij uitnodigde, en soms dwong, om stil te staan, hebben mij iets anders geleerd.

Groeien betekent voor mij niet dat je steeds iemand anders moet worden. Het is steeds opnieuw durven kijken naar wat je kunt loslaten, wat je hebt te dragen en wat werkelijk bij jou hoort.

Zoals een zwaan in de rui zijn oude veren verliest, zijn er ook in een mensenleven perioden waarin het oude niet meer past en het nieuwe nog niet helemaal zichtbaar is. Juist daar kan ruimte ontstaan om dichter te komen bij wie je in wezen al bent.

Dat proces is nooit af.

Ook ik blijf kijken, leren, loslaten en groeien. Niet om uiteindelijk een betere versie van mezelf te worden, maar om steeds meer te leven vanuit wat voor mij werkelijk klopt.

Ik hoefde geen zwaan te worden.

Ik mocht ontdekken dat ik het al was.

Misschien is het tijd om te kijken

Je hoeft voordat je hier komt niet precies te weten wat er speelt.

Een vraag is genoeg.

Misschien loop je steeds tegen hetzelfde aan. Misschien staat er iets te veranderen in je relatie, familie, werk of onderneming. Misschien wil je een keuze maken. Of misschien kun je nog helemaal niet uitleggen waarom je hier terecht bent gekomen, maar ben je nieuwsgierig geworden.

Ook dat is een prima begin.

We hoeven vooraf niet te weten wat we zullen vinden.

We kunnen beginnen met kijken.